Tekeningen

Laag na laag tekent Henderickx zich een weg door het gebruikssediment dat de mens en de dingen op aarde hebben achtergelaten. Uit de vachten, spaden, knollen en menselijke schimmen die hij tijdens deze archeologische ontdekkingstocht ontbloot, modelleert hij absurdistische raadsels. In tegenstelling tot de vis, die in het net spartelt tot hij sterft,is de mens in staat zich te bevrijden. Al is het maar voor even. De kunst is een spel waarbinnen de regels niet langer meer door de dingen worden bepaald maar door de mens. De ontrafeling en benoeming van de tekens is aan de toeschouwer. Het is een her-inneringsproces, het weer verinnerlijken van onze rol als benoemer van de wereld.


Door het gereedschap in de tekening te trekken en het zodoende nogmaals van zijn functie te ontdoen vindt een symbolisch offer van de relatie tussen mens en ding plaats. Gereedschap zonder doel is geen gereedschap. het verliest de macht die het over ons uitoefende en keert terug in de sfeer waar de mens verantwoordelijk is voor haar betekenis. Henderickx nodigt ons uit om binnen te treden in de ongrijpbare melodie van de kunst en de instrumenten te bespelen zoals we maar willen.


Arne HendriksĀ